"Een olijfmolen erven is als de kleur van je ogen erven, het lachen van je familie. Het was nooit een keuze, het is gewoon wie we zijn." — Lorella, 5e generatie olijfoliemaker

De familie Labianca perst al olie in Puglia sinds de jaren twintig. Vijf generaties later doen Lorella en Daniele het nog steeds op de oude manier, terwijl iedereen om hen heen moderniseerde, stonden zij gewoon niet te wachten. Die koppigheid is precies waarom ik met hen werk. We delen dezelfde obsessie: mensen laten begrijpen hoe echte olijfolie smaakt, waar die vandaan komt en wie hem gemaakt heeft. We hebben samen masterclasses gegeven en mensen meegenomen naar Trinitapoli. Dat stadje verdient het om ontdekt te worden. Deze olie ook.

CASALTRINITÀ

"Mijn vader begon deze coöperatie met een simpel idee: samen groeien, samen beslissen, samen slagen. Dat is nooit veranderd." — Antonio, in de voetsporen van zijn vader Savino

Casaltrinità werd in 1965 opgericht in het hart van Puglia, niet als wijnmakerij, maar als collectief. Lokale boeren die samen kwamen om te groeien, te beslissen en te slagen. Zestig jaar later runt Antonio het nog steeds op dezelfde manier. Tommaso, hun bedrijfsleider, zat op school met mijn vader. Hij heeft mij zien opgroeien. Als ik hun Nero di Troia drink, de druif van dit land, de druif van Federico II en Castel del Monte, proef ik geen wijn. Ik proef thuis.

"Ons eten geeft vergeten smaakherinneringen terug." — Luigi Di Tuccio, Antica Enotria

De familie Di Tuccio begon biologisch te boeren in 1993, lang voordat dat gewoon was. Op hun Masseria Contessa Staffa komt alles van eigen grond. Luigi en Valentina doen het nog steeds zoals het altijd is gegaan: 's ochtends geoogst, 's middags in het glas. Dat is geen marketingverhaal, zo werken ze gewoon. Elke keer dat we naar Puglia gaan, zijn dit de mensen die we opzoeken, mensen die nooit een compromis hebben gesloten.

"Elke fles is een liefdesbrief aan de mooiste dingen in het leven, schoonheid, genot en trouw zijn aan wie je bent." — Maria Faretra, wijnmaakster

Maria herschrijft de geschiedenis van de wijnwereld in Puglia. In een streek waar wijn altijd het domein was van oude mannen, leidt zij een volledig vrouwelijk team met een visie die modern, artistiek en volledig van haarzelf is. Een filosofie van weglaten, nooit iets toevoegen dat de druif of de bodem zou kunnen overschaduwen. Pure Malbec in Puglia. Etiketten die er anders uitzien dan alles wat er verder op de plank staat, vol vrouwen, feminisme, vrijheid en zelfexpressie. Ze vecht tegen de oude garde. En ze wint.

"We maken wijn op het land van onze grootvader, met de handen van onze vader, voor momenten die het waard zijn om te herinneren." — Silvia & Elisa, Le Fiole

Silvia en ik hebben aan dezelfde universiteit gestudeerd en werkten op een gegeven moment bij hetzelfde bedrijf. Jaren later kwamen onze wegen opnieuw samen, via wijn, wat alles zegt over ons allebei. Le Fiole is de vrouwelijke kant van Oltrepò Pavese: twee zussen die teruggingen naar het land van hun grootvader en van een familieherinnering een wijnhuis maakten. Pinot Noir en Pinot Grigio, geteeld op dezelfde 12 hectare die hun vader nog steeds bewerkt. Elegant, persoonlijk, onmiskenbaar van deze streek.

"De stenen en de bodem van deze bergen zijn levend. Je vindt ze terug in elk glas." — Francesco De Vigili, wijnmaker

Francesco nam een familiewijnhuis met wortels in de 19e eeuw en maakte er iets heel eigens van, een kelder in de Piana Rotaliana, een van de mooiste wijngaardlandschappen van Europa. Elke keer dat ik er kom, ben ik sprakeloos. Hij bleef niet bij wijn alleen: de wijngaard is ook een openluchtmuseum, met werken van beeldhouwer Paolo Colombini. Kunst, steen, bergen, wijn, allemaal deel van dezelfde visie. Zo gaat dat als iemand een traditie overneemt en weigert die gewoon in stand te houden.

"Toen ik die oude Primitivo-wijnstokken redde, had ik aanvankelijk geen idee hoe je wijn maakt. Maar die bomen moesten gered worden." — Andrea Cavone, aTerra

Andrea is advocaat en brengt zijn tijd tussen Londen en Puglia door, we weten allebei wat het betekent om je geboortegrond te verlaten en elders iets op te bouwen. Wat hem terugbracht was een oude Primitivo-wijngaard die op het punt stond gerooid te worden. Hij redde de wijnstokken eerst, en leerde daarna pas hoe je wijn maakt. Die koppigheid leverde iets bijzonders op: een moderne Primitivo, fris en puur, van meet af aan biologisch, zonder compromissen. aTerra is wat er gebeurt als iemand instinct boven ervaring stelt. Het werkte.